Eenheid is de oplossing: Overgangskabinet
Als we de regeertraditie van de laatste jaren bekijken valt op dat in de coalities een voortdurende strijd om de macht heerst. In plaats van naar de problemen te kijken, grijpt men iedere kans aan om elkaar een hak te zetten.
Er zijn meer coalitievergaderingen dan Staten- en Eilandsraadvergadertingen bij elkaar. Parlementariërs, zowel van de coalitie als van de oppositie, geven elkaar vaker hun mening via de pers dan in de vergaderzaal van de Staten. De coalitie rolt van het ene meningsverschil naar het andere.
Momenteel wordt er zonder programma geregeerd; daarvoor was er wel een programma maar zonder visie. Met of zonder programma, de regering is langzamerhand de capaciteit om te regeren kwijtgeraakt. Een nieuw en gevaarlijk fenomeen zijn de aanvallen van de regeringsleiders tegen de vrijheid van meningsuiting en de rechtsstaat, uitgerekend zaken waar de overheid garant voor hoort te staan.
De samenleving is geleidelijk aan het vertrouwen kwijtgeraakt in de kundigheid van het parlement om de regering te controleren en in de capaciteit van de coalities om te regeren. Het volk is de hoop kwijtgeraakt dat de politiek ons land kan leiden en oplossingen kan aandragen voor de armoede, de economie, de criminaliteit, de corruptie, het onderwijs, de medische zorg en de normen en waarden in ere kan herstellen.
Regeren betekent niets anders dan luisteren naar de noden en zorgen van het volk, nadenken over mogelijke oplossingen, beslissingen nemen over te volgen stappen, het traject voorleggen aan de samenleving die uiteindelijk het beleid moet dragen, en tenslotte moet de regering het afgesproken beleid implementeren.
Als in de huidige situatie de regering het vertrouwen van het Parlement verliest zijn er verschillende scenario's denkbaar:
- De coalitiepartijen kunnen lijmpogingen ondernemen of er kan een nieuwe coalitie ontstaan. Noch het een noch het ander zal echter tot verandering leiden.
- Er kunnen nieuwe verkiezingen gehouden worden maar dit scenario is de meest rampzalige in de actuele situatie. De formatie van een nieuwe regering zal zich tot het eind van het jaar voortslepen en de kans bestaat dat we opgezadeld worden met twee verschillende overheden op Land- en Eilandsniveau.
- Er zijn heel wat mensen die uit wanhoop vragen om een maatregel van hoger toezicht. Den Haag heeft echter steeds laten blijken dat de kans op interventie klein is.
Wat blijft er dan over? De tijd is rijp voor een overgangsregering. De een noemt het een zakenkabinet, de ander heeft het over een crisiskabinet. Maar deze aanpak kan betekenen dat de situatie gesaneerd wordt om na verloop van tijd opnieuw in een crisis te belanden. Waar het op neer komt is dat we langzamerhand moeten gaan overschakelen naar een nieuw tijdperk van regeren; een tijdperk van nieuwe ontwikkelingen en van een nieuwe staatkundige structuur. Daarom spreken wij liever van een overgangsregering.
De leden van een overgangsregering moeten van onbesproken levenswandel zijn, het vertrouwen van de gemeenschap genieten, kennis van zaken hebben over het stukje verantwoordelijkheid dat ze dragen, de capaciteit bezitten om vrij te kunnen varen op hun eigen kompas, een sociaal-humane instelling hebben en tenslotte moeten ze in een team kunnen functioneren.
Het mandaat van het overgangskabinet moet beperkt worden tot een periode van ongeveer twee jaar. Het kabinet moet de steun hebben van de samenleving en haar sociale-. vakbonds- en zakenpartners. Het overgangskabinet moet zich concentreren op essentiële zaken waar de onderstaande punten bij horen:
- Het vertrouwen herstellen in de overheid en respect herwinnen voor autoriteit;
- Een tripartiet dialoog onderhouden met de gemeenschap;
- Normen en waarden verankeren in zowel de overheid als de samenleving;
- Armoede bestrijden;
- Het onderwijs weer tot een acceptabel niveau omhoogtrekken;
- Criminaliteit, drugs en corruptie bestrijden;
- De voorwaarden scheppen voor een bloeiende economie;
- Regels en wetten uitvaardigen die integriteit en verantwoordelijkheid van regeringsleiders moeten garanderen en ook spelregels voor parlementariërs en de financiering van politieke partijen;
- De relatie met Nederland herstellen;
- Alternatieve electorale systemen ontwikkelen en het volk de kans geven zijn voorkeur uit te laten spreken via een referendum.
Een overgangskabinet kan uitsluitend bij de gratie van het parlement bestaan. Ieder parlementslid is individueel verantwoordelijk om het restje vertrouwen dat er nog over is in de politici te koesteren door volledige steun te geven aan een overgangskabinet.
|
